| BOOMSTER's profile!~. . LiL'' RaBBiT . .~!...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 09 เมื่อเวลาผ่านไป .....ผ่านไปแล้วซินะ....
2ปี 1เดือน 14วัน จากวันที่เราได้รู้จักกัน
วันเวลาผ่านไป
ความรู้สึกก้อได้เปลี่ยนไปตามกาลเวลา
อาจมีบ้าง
ที่หวนคิดถึงวันเก่าๆ ความทรงจำดีๆ
แต่อดีตก้อคืออดีต
สุดท้ายต้องยอมทิ้งความหลัง แล้วเดินหน้าต่อไป
เวลาเปลี่ยน คนก้อเปลี่ยน
เค้ามีรักใหม่
เหลือเพียงแต่ความทรงจำที่ดีๆที่น่าจดจำ
ซักวันนึง จะเป็นวันของเรา
วันที่เราได้เจอคนใหม่ คนที่ดีกว่าเค้า
คนที่รักเรานานๆมากกว่าเค้า
และก้อขอให้ซักวันนึง
เค้าจะได้เจอคนที่รักเค้า
แล้วเข้าใจเค้า ที่เค้าเป็นเค้าจิงๆ
โชคดีนะ เพื่อนรัก
ความทรงจำดีๆนี้ เราจะจดจำมันไว้ตลอดไป ^^
September 08 *~So SicK~*คิด ถึง คน รัก เก่า
..
คิด ถึง ความ ทรง จำ เก่า ๆ
..
ตอน นี้ เค้า ทำ อะ ไร อยุ
..
เค้า จะ คิด ถึง เรา บ้าง มั๊ย
..............................................................................
ฝืน
..
เพื่อ ทาง ออก ที่ ดี ที่ สุด
..
เพื่อ อนาคต ของ เรา ทั้ง คู่
..
แต่เค้า
..
จะ เข้า ใจ เรา มั๊ย
....................................................................
January 29 ม่ า ย เ ข้ า จั ย -*- เทอบอกเองว่าอยากจาเทิร์นน
แต่กัว เสียจัย กัวผิดหวัง กัวไม่เหมือนเดิม เลยเป็นเพื่อนกัน แต่คำพูดกับการกระทำมานคนละอย่างกันเลย อารัยๆมานก้อดูเปนพิเศษกับคนๆนั้น ช๊านเองก้อม่ายอยากจาเอามาคิดห้ายปวดหัวว แต่เพราะช๊านเหน ก้อเลยไม่รุจาเชื่อ คำพูดเทอ หรือสิ่งที่ช๊านเหนดี ก้อเท่านั้นน ช๊านเคยเชื่อว่าเทอเปนคนจิงจัย พูดยังไงก้ออย่างงั้น แต่ช๊านเองก้อเริ่มม่ายมั่นจัยแล้วว ว่า ความจิงมานคืออาราย ช๊านนไม่เครียดหรอก แต่ก้อแค่งงๆกับเทอ ว่าเทอคิดอารายอยุ จิงๆ
ช๊านเองก้อยังเปนช๊านคนเดิมม ที่เปนห่วงเทอ
ช๊านก้อยังแคร์เทอเสมอ หวังว่าเทอจะเข้าใจนะ January 07 เป็นช่วงสอบที่ทรมานที่สุด T^Tสอบ mid term ครั้งนี้ เป็นการสอบที่หนักที่สุดในชีวิตเลยอ้ะ
ม่ายเคยเจอครั้งไหนที่สอบ2ตัวติดกันน 3วันงี้เลยอ้ะ ความรู้สึกเดิมมมกลับมาอีกแล้วววว!!!
จนแล้วจนรอดเราก้อลืมเค้าไม่ได้ซะที ไม่อยากรู้สึกอะไรแย่ๆในช่วงสอบเลยอ้ะ มันดูหดหู่ยังงัยไม่รุ ไม่มีกะจิตกะจัยจาทามอารัย
พลังในการอ่านหนังสือเริ่มเหลือน้อยลงเต็มที แต่ความรู้สึกกลับเริ่มแรงมากขึ้น มากขึ้นนน เรื่อยยๆๆ
ยังคงวาดฝันไว้ว่า //..เค้าอาจจากลับมาเหมือนเดิม ทั้งๆที่ความฝันนั้นเลือนลางเหลือเกิน..// [[l]]..กลัวเหลือเกินว่าเค้าจะไปมีคัยใหม่ ชอบคัยคนใหม่
[[l]]..กลัวว่าใจที่อ่อนแอ เริ่มโรยรินนอ่อนแรง มันจะรับไม่ไหวว ตอนนี้มันล้าเหลือเกินน
ใจอันดวงน้อยเริ่มริบหรี่ ริบหรี่ ไปซะทุกที. .รู้สึกเหมือนถูกปิดตายจากโลกภายนอก
ไม่อยากที่จารับรุอะไรทั้งสิ้น มันไม่ไหวเหลือเกินน เคยพยายามที่จะทำตัว ร่าเริงง แต่ว่ามันก้อคงทำได้เพียงเท่านี้ มันล้าเหลือเกิน เกินที่จารับรุ้อะรัยกับทุกๆอย่างง
เข้าhi5 เค้าทีไร ความรู้สึกเดิมๆ ความทรงจำเก่าๆ ก้อย้อนกลับมาให้เหนเป็นภาพซะทุกที..
ทุกๆอย่างง มันเคยดี ที่กลับเอาไปนอนฝันทีไรก้อมีความสุข อมยิ้มได้ตลอดท้างวันท้างคืน ตอนนี้ภาพเหล่านั้น ความทรงจำเหล่านั้นมันเหมือนไฟที่มอดดำสนิท
ที่ไม่มีวันหวนคืนมาได้อีกแล้ว..ในความรู้สึกของเค้า แต่ที่แน่นอนไม่ใช่สำหรับฉันน..
"..ทุกๆอย่าง ความรู้สึกเดิมๆ ทุกๆฉาก ทุกๆตอน ที่อยุ ณตอนนั้น.."
"..ณ ตอนนี้มันก้อยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน ไม่เปลี่ยนแปลง.."
*********
ไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าเค้าจาลืมม
ไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าเค้าจาไม่แคร์ ไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าเค้าจาไม่จิงจัง ไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าสุดท้ายเค้าก้อเปลี่ยนไป เคยเป็นคนสำคัญ
เคยเป็นที่1 เคยได้รับความอบอุ่น เคยได้รับรอยยิ้ม จากใจ เคยได้รับรัก สัมผัสได้ความอบอุ่นมากกว่าใคร **** ความรู้สึกตรงนี้ ยังอยู่ที่เดิมม ไม่มีเปลี่ยนนน****
................................................................................................
เพลงนี้ฟังแล้วร้องไห้ มันคงดีอยู่ถ้าเรายังรักกันน..
เพลง ระยะปลอดภัย
ช่วงเวลาดีดีที่เธอและฉันไม่ต้องกังวลอะไร เป็นช่วงเวลาดีดีที่เราทั้งสองจะมีแต่ความเข้าใจ วันนี้เป็นวันดีดี วันนี้เราควรจะทำอะไร วันที่อะไรอะไรก็ดูจะเหมือนจะคอยเป็นใจให้กัน วันนี้จะทำอะไร ก็ดูจะเหมือนไม่ต้องระแวดระวัง วันนี้คือวันดีดีมีฉันและเธอคนดีเท่านั้น มีบรรยากาศฝนตกรถติดช่วยฉัน
ยังมีมือเปล่าว่างอยู่ให้จับเท่านั้น ลองดูที่แก้มฉัน เธอนั้นว่ามีอะไร เอามือไปแตะหน้าผากว่าตัวร้อนไหม
เอาเธอมากอดข้างกาย ไม่แบ่งใครๆ มีเราเพียงเท่านั้น มีเธอและมีฉัน อยู่ในวันสำคัญ ของเรา คิดจะเอาอะไรก็ดูจะเหมือนจะง่ายจะดายอย่างใจ
อยากได้อารมณ์อะไรจะเย็นจะร้อนจะช้าจะเร็วอย่างไร เธอนั้นพูดมาดีดี ฉันพร้อมให้เธอคนดีทุกอย่าง อยากให้มันเป็นยังไง
จะยืนจะล้มจะนั่งจะนอนอย่างไร ปวดเนื้อเมื่อยตัวยังไง ไม่นานไม่ช้าก็คงจะคลายกันไป มีพร้อมแค่เรื่องดีดี เธอพร้อมที่จะยินดีอีกไหม มีบรรยากาศฝนตกรถติดช่วยฉัน
ยังมีมือเปล่าว่างอยู่ให้จับเท่านั้น ลองดูที่แก้มฉัน เธอนั้นว่ามีอะไร เอามือไปแตะหน้าผากว่าตัวร้อนไหม
เอาเธอมากอดข้างกาย ไม่แบ่งใครๆ มีเราเพียงเท่านั้น มีเธอและมีฉัน อยู่ในวันสำคัญ ของเรา ก็แค่ไม่อยากให้วันนี้ผ่านพ้นไป
จะทำยังไง อยากหยุดเวลาไว้ ในวันที่มันปลอดภัย มีเธอที่เคียงข้างกาย สองเรา มีบรรยากาศฝนตกรถติดช่วยฉัน
ยังมีมือเปล่าว่างอยู่ให้จับเท่านั้น ลองดูที่แก้มฉัน เธอนั้นว่ามีอะไร เอามือไปแตะหน้าผากว่าตัวร้อนไหม
เอาเธอมากอดข้างกาย ไม่แบ่งใครๆ มีเราเพียงเท่านั้น มีเธอและมีฉัน อยู่ในวันสำคัญ ของเรา ****** ทุกๆอย่างงคงไม่มีคำว่าสายเกินแก้ ****** ชีวิตนี้ก้อคงไม่มีคัย..ที่ไม่เคยทำผิดพลาด
ขึ้นอยู่กับว่า คนๆนั้นจาได้รับโอกาสนั้นไหม?? ******และคนๆนั้นก้อควรที่จะได้รับโอกาสใช่ไหม?? .. ถ้ามันยังไม่สายเกินไป ******
ปล ขอบคุนเพลง พรหมลิขิต, โทรมา..ว่ารัก
ขอบคุนละครเรื่องๆหนึ่ง (แพนเค้ก-สเตฟาน)
gesthouse
ตรอกข้าวสาร
บางลำภู
เซนทรัลปิ่นเกล้า
มธ ท่าพระจันทร์
เดอะมอลล์บางกะปิ
BC ลาดพร้าว
เมเจอร์ รัชโยธิน
ท่าเรือ( ท่าพระจัน -ปื่นเกล้า)
สนามหลวง
คอนเสริ์ต รับเพื่อนใหม่ มธ'50
เซ็นทรัลลาดพร้าว
union mall
ม. เกษตร
ร้านสเต็ก
กาเสดอพาร์ตเมนต์
เกมจับผิด
บ้านตัวเอง
สนามเด็กเล่นแถวบ้าน
ร้านข้าวผิดพริกแกงหมูแถวบ้าน
seven-eleven
สะพานลอย
ป้ายรถเมลล์ สี่แยก กาเสด
future รังสิต
DTAC ซิมฝาแฝด
วัดพระศรีฯ
วัดพระธรรมกาย
รถเมล์สาย 39,ปอ 29, ปอ. 524, 27
และที่สำคัญ!! ขอบคุน ค่ายย R&DTC ที่ทำให้เราโคจรมาพบกันน^^
December 18 ต้องอ่านหนังสือแร่ะซิ..แต่ไมไม่มีอารมณ์อ่านเลยอ้ะ T^Tช่วงนี้เบื่อจังเลย เฮ้อ~~!!
ม่ะมีอารัยทำ
พอจาอ่านหนังสือ ..
ก้อไม่มีอารมณ์อีก .. เอากันเข้าไป - -"
หลายๆคนส่วนใหญ่ ก้อจาสอบอยุ 2-3 วันแล้วเนอะๆ
เปนช่วง เร่งหาความรู้กานซะจิงๆ 555
ไอ้บางคน ก้อยังชิวได้อีก .. ทามกานได้ๆๆ
ไอ้เรานี่ซิ พออยากจาอ่านก้อง่วง..
พอม่ายง่วงก้อไม่มีอารมณ์อ่านซะงั้น 555
ความรักตอนนี้ก้อบลูสนิท
ไร้สีสัน ขาดความอบอุ่นซะจิงจิ๊งๆ
เหมือนใช้ชีวิตผ่านไปวันๆซะจิงๆ เฮ้อๆๆ
คนที่เคยเปนที่รัก..
ก้อ เย็นชา หามีจิตจัยดีก่ะเราไม่ 555
แต่เราก้อยังห่วงใยเค้าเหมือนเดิม
จาให้เป็นเพื่อนก้อโอ เพื่อนสนิทที่สุดก้อยิ่งโอใหญ่
แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้เลยอ้ะ..
เฮ้อ~!! มันต้องมีซักวันแร่ะนะ
-->>แล้วตอนนี้เราเป็นอารัยเนี้ยย --"
คนเดินผ่านงั้นหรออ แง่ววว ม่ะเอานะ ม่ะชอบstate น๊านน 555
เฮ้อ~!! คิดไปคิดมาก้ออยากreturnอีกแร่ะ
นึกถึงวันเก่าๆ.. แง่ววว~>.<
ฝันไปไกลอีกแร่ะ .. เอาเข้าไป 555
นึกถึงวันที่จาไปญี่ปุ่น แร่ะมีความสุขจางง โฮะๆ ..
แต่พอนึกถึงวันสอบแร่ะ แมร่งงง ตูจารอดมั๊ยเนี้ยย ==
เห้ยๆๆ รอดดิๆๆ 555
อยากไป work เร็วเร๊ววว จางเลยยย .. หุหุ^^
มีความสุขจางงง โฮะๆๆ แต่..
สัมผัสได้ถึงราศีอำมหิต ของข้อสอบ !!
อ๊ากกกก แย่แล้วว~!!
55555
Ps. I miz u so much a~
just only u loey na~
>> never ever forget u~!!<<
November 26 ช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิต. .ม่ายเคยคิดเรย..
ม่ายเคยคิดว่าจาเกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมายขนาดนี้
ม่ายเคยคิดว่าช๊านนจาเป็นต้นเหตุ
ที่ทำให้ทุกอย่างมันแย่ลงไปหมดง่า..
เพราะความงี่เง่าของเรา ..
เพราะอารมณ์ที่พาไป .. เพราะสิ่งที่คิดไปเอง .. เพราะความเสียจัย
ในทุกอย่างที่มันจุก..อึ้ง
มารวมๆๆกันน ..
กว่าจามารุอีกที..
ช๊ายยยก้อได้ทำสิ่งที่เลวร้ายมากที่สุดในชีวิตแล้วววง่า!!!!
เราทามหั้ยคนที่เรารักมากที่สุด (รองจากพ่อแม่) ..
ต้องเสียจัย .. รู้สึกแย่ .. ผิดหวัง ..
และเดือดร้อนต่างๆ นาๆ
แต่. .สิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น ..
สิ่งที่ทำให้เราแทบหมดแรง..
สิ่งที่ทำให้เราแทบจาก้าวเดินตอไปไม่ไหว..
คือ..
ความสัมพันธ์ที่ดีๆ..ความรู้สึกดีๆ..สิ่งดีๆที่เคยหลงเหลืออยู่
ตอนนี้มันแทบที่จะไม่เหลืออะรัยอีกแล้ว!!!
เพราะ เค้า. .
.
.
เค้า ..
ไม่เหลือเยื่อใยให้เราอีกแล้ว
เค้า ..
ไม่แคร์เราอีกแล้ว
ตอนนี้
เค้าไม่คุยก่ะเราเลยอ่ะ ..
.
.
ความรู้สึกเดิมๆที่เคยเข้มแข็ง
กับคำพูดของเค้า
ความรู้สึกที่เหนื่อย .. ท้อ .. หมดแรง .. หมดหวัง
มันกลับมาอีกแล้ว !!
ช๊านกลับมาอ่อนแออีกแร่ะอ่า. .
ร้องไห้ทุกวันก่อนนอน..
ร้องไห้อีกทีหลังตื่นนอน..
นึกถึงเค้าตลอดเวลา..
พอตอนไหน..รู้สึกเส้า ก้ออยากจาร้องอีก T^T
ช๊านน ..
ไม่มีกะจิตกะจัยที่จาทำอารัยอีกแล้ว !!
ความรูสึกที่เคยพยายาม ..
.
.
.
พยายามที่จาเข้มแข็ง
พยายามคิดที่จากลับมาเป็นเพื่อน ..
เพื่อนที่จะสนิทกันที่สุด .. สนิทกันมากก่าคัย
แต่..เรากลับพยายามที่จาทำอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว
สิ่งเดียวที่รับรู้ตอนนี้คือ ..
"..ช๊านนยังทำใจไม่ได้.."
ทำใจที่จาลืมเค้าไม่ได้..
และยิ่งกว่านั้นคือ..
"..เราขาดเค้าไม่ได้.."
ดาร์กคะ..บูมขาดดาร์กไม่ได้จิงๆนะ
อยู่ไม่ได้จิงๆ. .
ได้แต่ภาวนาว่าซักวันนึงเค้าจากลับมาคบกับเรา
รักเรา .. ให้ความสำคัญกับเรา..
ถึงแม้มันจาเป็นความหวังที่ลมๆแล้งซักเพียงใด
แต่อยากจาบอกว่า "..ไม่มีวันไหนที่เราไม่รักเค้าเลย.."
เค้ายังเป็นที่หนึ่งในใจเราเสมอ..
ถ้าย้อนเวลาได้..
อยากจะย้อนเวลากลับไป..
จารักเค้าให้มากเหมือนเค้าที่เค้าเคยรักเรา..
จาดูแล เอาใจใส่เค้า ไม่ทำให้เค้าเสียจัย..
ไม่ว่าเค้าจาเป็นอย่างไร
จาไม่ว่า จาไม่หงุดหงิด จาไม่รำคาญ..
เลือกที่จาอยู่กับเค้า .. อยู่ข้างๆเค้า ตลอดไป !!
..............................................................................
"..ขอโทดนะ ที่ทำตัวงี่เง่า.."
ขอโทดนะ..ที่ทำให้ทุกอย่างมันแย่ไปหมด
ไม่อยากเลยที่จะทำให้เสียจัย..
ทำให้ผิดหวัง..
ทำให้เสียความรู้สึก..
..ขอโทดนะที่ทำให้ความรู้สึกดีๆ .. ที่มันดีขึ้นเรื่อยๆ
แย่ลงไปอีกแล้ว..
แต่.."มันยังไม่สายเกินไปใช่ไหม..??"
ที่จาแก้ตัว..
มันยังไม่สายเกินไปใช่ไหม..??
เราจากลับมาคุยกานเหมือนเดิม..
"..ขอโทดสำหรับที่ผ่านมานะ.."
>_<
..........................................................
November 10 หลังจากที่เข้มแข็งมา 2 สับดา . .ไม่คาดคิด . .
ไม่คาดฝัน . .
ว่าวันนี้ตูจาร้องไห้อย่างเปนบ้าเป็นหลัง
เป็นชั่วโมงๆ หลังจากที่เส้า อึ้ง ช็อกมานาน2 สับดา
กรุพยายามทำใจให้เข้มแข็งมานาน
แต่กรุก้อเพิ่งรุว่ากรุทำมันไม่ได้ตลอด
กรุจึงได้รุว่า AfTeR ShoCk มานมีจิง !!
วันนี้ . . มันเกิดอารายถึงได้มาร้องไห้อีก เฮ้อๆๆ
เส้าจังงง
วันนี้อยู่หออย่างโดดเดี่ยว
อยู่หออย่างไม่มีคัย
เพื่อนๆตูไปไหนหมดฟ่ะ
นับวันเพื่อนกินก้อยิ่งหมดไป
เผยให้เหนเพื่อนแท้ที่ยังคงอยู่
เมทตูก้อดันทิ้งตูไปนอนหอนอก ตั้งแต่เทอม1 แ ร่ะ
แมร่งง . . รู้งี้ตูไม่ไปเป็นเมทกับมันเลย
มันทิ้งกรุ !!
ชีวิตนี้จามีคนจิงจัยบ้างมั๊ยเนี้ยย ฮือๆๆ
หลังจากที่อาลัยอาวรณ์กับชีวิตมานาน
กรุเริ่มรู้ตัวเองว่ากรุนอนคนเดียวไม่ได้แน่ๆ
อันเนื่องจากวันก่อนนอนไม่หลับ
ถึง ตี4 ก่าๆๆ กัวกรุกัวผีนี่หน่า - -"
เลยเป็นเหตุให้กรุไม่ได้ไปเรียนตอนช้า แมร่งๆๆ
อุดส่ารีบนอนตั้งแต่ สี่ทุ่ม ฟายๆๆ
วันนี้เลยซมซานกลับมาที่บ้านอันเปนที่รักของกรุ . .
กรุร๊าก พ่อแม่ พี่ ที่สุดเลยยย
อย่างน้อยเค้าก้อไม่ทำให้กรุผิดหวังง
แถมยังรักกรุมากที่สุดอีกตังหาก หุหุ
(9 Nov 2007)
ปล ในชีวิตนี้จามีคัยรักกรุจิงๆบ้างมั๊ยเนี้ยย
เทอมนี้กรุจาเอา 3 ให้ได้ สู้ขาดจัย หุหุ
กรุเพิ่งรุตัวว่าเค้าไม่แคร์กรุแล้วจิงๆ . . กรุจาเปนงัยมันก้ช่างกรุชั่ยม๊ายย !?
กรุเพิ่งรุว่า AfTeR ShOcK มานเปนงี้นี่เอง เหอๆ November 06 . . ความรัก . .บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ ให้เราครอบครอง... ไม่ผิด หากจะ รัก คนมีเจ้าของ แต่จะ ผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน... หน้าที่ของ ความรัก คือการ เดินไปมอบ ความรัก และยืนเฉยๆ เพื่อรับมันไม่ใช่ การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา... ในห้วง รัก การ ถูกรัก มันสุขใจ การ มอบ ความรัก มันอิ่มเอม และเมื่อได้รับการปฏิเสธ มันทรมาน... ความรัก จะเกิดขึ้น เมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคน ความรัก มิใช่ การเข้าไป เป็น ชีวิตเขา แต่คือการเข้าไป อยู่ข้างๆชีวิตเขา... คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรา รัก แต่ ไม่เหมาะ ที่จะร่วมชีวิตด้วย... ความรัก ระยะแรก ทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น ทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่ง ความรัก แฟน ก็คือ เพื่อนคู่คิด ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า... ในวันที่ ความรัก คงที่ สารกระชุ่มกระช่วยงดทำงาน สิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ความเข้าใจ ล้วนๆ... ความห่างไกล มันทรมาน เวลาเจอกันจึงหอมห! วาน และเป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ในวันจาก... บุคคลไม่พึงประสงค์สำหรับทุกคู่รัก มักจะเดินทางมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย... ผู้ชายแสดง ความรัก ด้วยการกระทำ ขณะที่ผู้หญิงอยากรู้ว่า รัก จากคำพูด... คนที่ต้องการ หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า..
"คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"
ฉันคงตอบว่า...
"แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร
และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น
ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้
บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น
ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
** แต่ที่สำคัญ คือ
ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน
แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว
ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย
แต่ถ้าไม่ใช่...
คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..
ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน
แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า October 29 ชีวิตที่เริ่มต้นใหม่หลังจากที่เมื่อวานผ่านพ้นไปด้วยดี >_<
วันนี้ก้อตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ไม่เสียจัยมากเท่าไหร่ (จิงๆนะ)
ว่าแต่. .เมื่อวานนอนไม่หลับเอาซะเลยอ่ะ
มัวแต่กัวว่าถ้าพุ่งนี้ตื่นขึ้นมาจารับไม่ไหวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
แต่จิงๆมันก้อไม่น่ากัวอย่างที่คิดเลยเนอะๆ ^^ . .
(28 ตุลาคม)
วันนี้ลุกจากเตียงด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง ^^
พร้อมที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าอย่างไม่ท้อถอย
สู้ๆเราต้องทำให้ได้ช่ายม่ะ ^^
วันนี้ไปหายายพร้อมกับแม่
แล้วก้อพายายไปกินข้าวที่LOTUS
บางครั้งก้ออดไม่ได้ที่จานึกถึงมัน
ไม่ได้เส้านะ. .แต่ก้อไม่ร่าเริงซะทีเดียว
แต่คิดว่าคงจาอยู่แบบเงียบๆไปซะพัก
เฮ้อ. .ความรู้สึกที่เหมือนอยู่ตัวคนเดียว หลังจากเลิกนี่ไม่ชินสำหรับเราเอาซะเลย
แต่ยังไง. .เราก้อต้องเข้มแข็งให้ได้
โดยไม่ต้องพึ่งหยดน้ำตา ^^ (. .อิอิ)
รู้สึกดีจังเลยที่ไม่ร้องไห้
คงเปนเพราะว่าเข้าใจกันมากกว่า
และจากคำพูด. ."บูมต้องเข้มแข็งนะ"
ผลพันธ์เลยออกมาดี. .( ไม่แย่เท่าไหร่อ่ะ-*- )
จากนี้ก้อคงต้องจะก้าวเดินต่อไปด้วยตนเอง
แล้วเก็บสิ่งดีๆที่มีอยู่ไว้. .เป็นความทรงจำที่ดีที่ไม่มีวันเลือนหายไป
หลังจากที่กินข้าวเส็ดก้อไปทำบุญที่วัดเสมียนนารี
รู้สึกอิ่มบุญไปเลยที่เดียว ^^
เส็ดแร่ะก็ไปส่งยายที่บ้าน. .แร่ะก็กลับบ้าน
วันนี้มีนัดกินเลี้ยงที่BIG Cลาดพร้าวกับกลุ่มเพื่อนเก่า
ก้อมีฝน ปอ ป่าน กิ๊ก แนน วิท นัท ติ๋ม ตรี บูมนพ ไอ้ย่า
แต่ดูเหมือนจามากันไม่กี่คน
คือมี วิท นัท ป่าน ฝน เรา
สุดท้าย. .วิทก่านัทก้อเปลี่ยนใจไม่มาเที่ยวด้วยกัน
จิงๆแล้วมันอายอ่าที่มีแค่ผู้ชายมา 2 คน-*-
มันเลยไปเล่นเกมส์กัน 2 คน แถวราม
ปล่อยพวกผู้หญิงอย่างเราอยู่กันไป
จิงๆแล้วเราไปถึงหลังสุดเลยแร่ะ. .
ป่าน กับ ฝน กำลังร้องเกะกานอยู่
พอเรามาถึง. .ป่านมันดันอยากจากลับซะงั้น - -"
ก้อมานงอนอ่ะที่วิทไม่ยอมมา มันอยากเจอวิทจาตาย อิอิ
เออ. .ช่างเหอะ คัยจายอมหว่ะ
 กรูเพิ่งจามาเลยมานั่งร้องเกะกานต่อ - -"
รู้สึกดีนะที่ได้ร้องเกะ ก็ไม่ได้รู้สึกแย่ แล้วก้อดีใจที่ได้เจอพวกมันอีกครั้งนึง
ที่จิงก้อสงสารฝนเหมือนกัน
ช่วงนี้มานเส้าๆ เงียบๆ เหม่อๆคงไม่เรื่องที่ไม่สบายใจอยู่
มันคงยังมีปัญหาที่เคลียร์กันไม่ได้
แต่ยังไงก้อภาวนาให้ทุกอย่างมันลงเลยด้วยดีล่ะกาน เนอะๆๆ
พูดถึงเรื่องร้องเกะ. .
ทุกครั้งเวลาที่เรามาร้องเกะกับเพื่อนๆ
เราก้อจาต้องร้องเพลงโปรดทุกที. .
เพลง. ."เป็นเทอได้ไหม ของพลอย ณิชาอ่ะ
ที่จิงเพลงมานก้อนานมากแล้วล่ะ แต่ก้อยังชอบไม่เลยลืม
พอวันนี้ได้มาร้องอีกครั้ง ไม่เคยนึกมาก่อนว่าเพลงมันจาเส้าขนาดนี้
เนื้อเพลงที่พลอยพยายามสื่อถึง มันเคยเป็นความทรงจำดีๆ ที่เราเคยมีหมดแล้ว
แต่. .ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้วน่ะสิ เฮ้อๆๆ
แล้วยิ่งมีนึกภาพที่เคยมาร้องเกะกับมัน. .ดันเปนห้องนี้พอดี(โคตรฟลุ๊ค-*-)
ร้องไปร้องมา . .ร้องไห้โฮ ซะงั้น
ฝนกับป่านเลยเข้ามาปลอบ(ซึ้งๆ >_< )
ที่จิงความรู้สึกฝนตอนนี้คงย่ำแย่ ไม่ต่างกับเรามาก
เพียงแต่เรื่องของมันยังไม่จบ แล้วดูท่าทางจาหนักก่าเดิมซะอีก เฮ้ออ. .
ขอให้อะไรๆมันไม่แย่ไปกว่านี้เลยนะ
ขอให้ทุกๆอย่างมันผ่านพ้นไปด้วยดีล่ะกานนน
ยังไง. .เราเอาใจช่วย
เฮ้อๆ ความรักน่ะความรัก
ตอนนี้เราเริ่มจาเข็ดซะแล้วซิ T_T
ป.ล. ร๊ากเพื่อนทุกคนนะ อยากนัดเลี้ยงห้องจัง
อยากเที่ยวกับเพื่อนๆ เสียดายจังที่มานเริ่มเปิดเทอมกานแล้ว
ขอบคุณนะ สำหรับblogที่เขียนให้ ^^
ขอบคุนสำหรับคำพูดที่ทำให้เราเข้มแข็ง
ขอบคุณเพื่อนๆที่ไม่ทิ้งกัน
สู้ๆนะฝน จาทำไรคิดไรดี มันคงไม่เลวร้ายมากหรอก ทุกอย่างมีทางออกเสมอนะ ^^
สุดท้าย. .เพื่อน กรูรักมรึงหว่ะ
October 28 ช่วงเวลาที่เลิกรา แต่ทว่าจบกันด้วยดีระหว่างทางนั่งรถเมล์. .ไปหาแม่
นั่งคิดอยู่ตลอดทาง ทำให้น้ำตาคลอขึ้นมาอีกแร่ะ T_T
ช่วงเวลาดีๆที่เคยมีเหล่านั้น
ตอนนี้มันหายไปหมดแร่ะ
สุดท้ายก้อไม่ทันได้บอกเลิก
นั่งคิดว่าจาทำยังไงต่อไป. .
โทเคลียร์ หรือจานัดเจอตอนเปิดเทอม
แต่ยังไม่ทันได้คิด. .
มันโทรมา. .อยากให้เราออนm
>> "เราอยากจะคุยด้วย. ."
เราบอกว่า"อยากเลิกหรอ"
มันบอกว่า"ออนmเหอะ"
เฮ้อ. .ออนก้อได้หว่ะ
อารัยจาเกิดมันก้อต้องเกิด
19:58:17 <27ตุลา>
มานบอกว่ามันไม่ได้มีคนใหม่
แต่มัน. .หมดแล้ว เบื่อแล้วที่จามีความรัก
แล้วมันก้อไม่อยากให้ให้ความหวังเรา
เลยบอกปัดเราทุกครั้ง เย็นชากับเราบางครั้ง
ทำให้เราคิดว่ามันมีคนใหม่ เฮ้อ!!
แต่. .มันถึงเวลาๆจิงๆล่ะที่จาต้องเลิกกัน
สุดท้าย. .ก้อไม่มีคัยบอกเลิกคัย แต่เราคุยกันด้วยความเข้าใจ
ที่จิงเราก้อไม่อยากบอกเลิกทางm
ก้อมันไม่เหนหน้านี่หน่า
แต่มันไม่อยากให้เราเจ็บมาก เพราะถ้ายิ่งยืดเยื้อ
สุดท้ายก้อคงเป็นเราคนเดียวที่จะต้องเจ็บ
เออๆ. .ดูมีเหตุผลมาบ้างแฮะ ^^
ที่จิงเราก้อไม่เสียใจมากเพราะอย่างน้อยเราก้อจบกันด้วยดี
และมานก้อไม่ได้มีคนใหม่อย่างที่เราเข้าใจมันผิด
แถมก้อยังโทคุยกันได้อย่างปกติ
มันเปนเหมือนเพื่อนสนิทของเราจิงๆ
อย่างน้อยมันก้อเคยรักเรามาก. .อาจจามากกว่าที่ตอนนี้เรารักมันซะด้วยซ้ำ
อย่างน้อยมันก้อทำให้เราได้รู้จักความรักที่บริสุทธิ์
ความรักที่มันทุ่มเท ความอบอุ่นที่เราสัมผัสได้ถึงความจริงใจของมัน
เออ. .ถึงแม้ตอนนี้เรายังทำใจยอมรับไม่ค่อยได้
แต่เราก้อดีใจที่เราได้รู้จักมัน แล้วก้อรักมัน
เวลาคงเปนตัวช่วยรักษาจิตใจ
และตราบใดที่มันยังเฝ้ามองดูเราอยู่
เราก้อคงก้าวเดินต่อไปได้อย่างมีความสุข
ไม่ท้อแท้และผิดหวัง เราจะสู้และยอมรับกับมัน
ถึงแม้ว่าบางครั้งคงจะต้องมีน้ำตา . .
ปล. ขอบคุณนะ สำหรับสเวนเซ่นส์ วันก่อน
ขอบคุณสำหรับค่ารถเมล์&รถไฟใต้ดิน
ขอบคุณสำหรับรอยยิ้ม
ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่ดีๆ
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
และขอบคุณที่จะเป็นเพื่อนสนิทที่เรารักมากคนนึง. .ตลอดไป October 27 วันที่เลิกกัน แต่หัวใจไม่ขาดจากกันวันนี้เป็นวันสุดท้ายของเราแล้วสินะ
ถึงเวลาที่จาต้องยอมรับความจิงซะที
ไม่เวลาอะไรเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ชม.ข้างหน้า
ยังไงๆ. .เราก็ต้องก้าวต่อไป สู้ๆ^^
เช้าวันนี้รีบแต่งตัวออกจากหอเตรียมจะไป มธ.ท่าพระจันทร์
ตอนนี้ก้อ 9 โมงแล้วว. .แต่
รถตู้ของมหาลัยดันจะออกตอน10โมงซะนี่-*- (มีนัด10โมง)
ไม่ทันนัดแล้วว. .สงสัยต้องนั่งแท๊กซี่ล่ะ
สรุป. .ตูนั่งแท๊กซี่จากมธ.รังสิต ไป มธ.ท่าพระจันทร์ -*- โทลเวย์แมร่งเลย. .
แต่ว่า. .ดันเอาตังค์มาไม่พอ -*- (ขนาดพกมา 300) เลยให้คนขับจอดรอเรากดตังค์
ลงจากรถแท็กซี่ ด้วยราคาเกือบ 400บาท กรูทำไปได้ - -"
นั่งเรือข้ามฟากจากท่าพระจัน ไป ปิ่นเกล้า แล้วไปรอหน้าบ้าน
เหมือนมันยังไม่ได้อาบน้าม ไม่เปนไรช๊านรอได้ๆๆ >_<
พอมานออกจากบ้านมา มานเดินไม่รอเราเลยอ่า
แต่ซักพัก. .มันก้อหันกลับไปมองใครสักคน
มันมองใครหว่า??
เรามองตามไป. .เห็นแม่มานยืนโบกมือให้อยู่ตรงระเบียงชั้นบน
แหม. .แม่ลูกคู่นี้รักกันจิ๊งงงๆๆ
วันนี้ตั้งใจจะไปงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์. .
เพราะจำได้. .วันแรกๆที่คบกัน
เค้าอยากจะไปเดินดูหนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์กับเราซักครั้ง
พอครั้งนี้มีโอกาส. .เมือศูนย์สิริกิติ์เปิดงานหนังสืออีกครั้งนึง
เราเลยตื้อ อยากให้เค้าไปกับเรา
ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าแทบจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราอีกแล้ว
แต่อย่างน้อย. .เราก้ออยากใช้เวลาที่เหลือน้อยเต็มทีแล้วให้มากที่สุด
ระหว่างทางไป. .รอรถโคตรนานแม่ง
ไอ้เราเมื่อวานก้อตื่นเต้นจนลืมกินข้าว วันนี้ก้อรีบจนไม่ได้กินซะนี่
ระหว่างรอรถ. .หิวจนท้องกิ่ว ไส้แทบลาก (งงป่ะ?? เหมือนกัน-*-)
เออ. . หิวมากล่ะกัน
แล้วมันก้อทำเป็นไม่สนใจเราอีก. .นี่แฟนนะ!!
เออ. .ช่างเหอะ ปลงๆละ
รถมาถึง. .ลงป้ายหัวลำโพงต่อรถไฟใต้ดิน
ระหว่างทางคุณเธอช่างทำเป็นคุณชายเย็นชาไปได้ เหลือเกิน . .
ที่จิง มันก้อไม่ขนาดนั้น
แต่เหมือนมันเห็นเราเปนแค่เพื่อนจิงๆหง่ะT^T
กรูเริ่มจารู้ตัว. .แต่กรูก้อยังยิ้มได้ ^^
ถึงศูนย์สิริกิติ์. .กินข้าววว มันไม่กิน
แต่. .กรูม่ายสนละ กรูโคตรหิว!!!
กินเส็ดก้อเดินเล่น. .ไปแจ่มใสฮับ^^ . .คนโคตรเยอะอ่า
ไปเบียดเสียดกับเค้า. .ได้หนังสือมาตั้ง5เล่มแน่ะ ^^
ระหว่างนั้นมานก้อรอ เตร่ไปเตร่มา. .น่ารักจิงๆ
อย่างก่ะเพื่อนรอเพื่อน T^T
ซื้อหนังสือเส็ด. .ยังเป็นสุภาพบุรุษถือของให้อีกแน่ะ>_<
หลังจากนั้นมานก้อเดินไปส่วนของนานมีบุ๊ค ที่ๆมานเคยทามงานอยู่เมื่อปีที่แล้ว
พี่ๆพนักงานส่วนใหญ่ก้อเปนคนเก่าๆอ่ะแร่ะ. .
ดูเค้าก้อตื่นเต้นกานหย่าย ที่มานมาหา. .แล้วเหมือนจามองมาที่เรา -*-
ประมาณว่า. .น้องคบกับคนนี้หรอคะ. .เปนไปได้!!!
แต่มานบอกว่า. .เพื่อนมานบอกว่าเรายังดูเด็กๆอยู่เลยแร่ะ >_< อิอิ เขินน
 รอมานคุยเส็ด. .เดินกันแป็บนึง
มันก้อได้หนังสือเพลงมาเล่มนึงแร่ะๆ . . มานบอกว่ามันจาตั้งวง
สู้ๆแล้วหนูจาคอยเชียร์นะคะ ^^
พักเหนื่อยแป็บนึง. .ก้อกลับบ้านมัน
ก้อเหมือนเดิม. .
ระหว่างยืนบนรถเมล์(คนแน่นมากๆ) มันก้อกวักมือเรียก
ให้เราไปนั่งตรงกลางหลังสุด. .แต่เหนแล้วเราก้อกลัวง่ะ
แบบผู้ชายขนาบข้าง 2ข้างเลย
ไม่ดีกว่าๆๆ. .แต่มันอยากให้เรานั่งเพราะเหนเราเมื่อย
ไม่ใช่สิ. . เพราะมันถือของให้เราหนัก มันเรยจาฝากเราถือตังหาก!!
เออ. .ก้อด้ายหว่ะ
นั่งไปซักพัก. .ลางสังหรณ์ชักไม่ดีละซิ
มานก้อยืนไม่ด้ายสนใจอะรัยเราเล๊ยยย. .
แม่งง อีผู้ชายที่นั่งข้างซ้ายที่หลับมาตลอดทาง
มันมานซบไหล่ช๊านได้อย่างสบายแถมหนักด้วย. . กรี๊ดดดดดดดดด!!!
ร้องไห้เลยง่ะ แม่งง!! มานไม่ได้สนใจช๊านเล๊ยย
แล้วยังมาว่าอีกว่า. .ทำไมช๊านไม่บอกมาน . .แต่ช๊านก้อบอกแร่ะนะว่าช๊านไม่อยากจานั่งตรงนี้T^T
เฮ้อ. .ถึงบ้านมันซะที
รอมันเก็บข้าวของกลับพร้อมกัน. .วันนี้มานได้ฤกษ์กลับหอซะที-*-
พอมานมาก้อเดินไปไม่รอเราอีกตามเคย . .กรูชินละ
ขึ้นรถกลับที่ท่าพระจันทร์ . . ต่างคนต่างเงียบ นั่งฟังเพลงในโทสับมัน
มานดูรูปในมือถือเรา เราก้อดูรูปในมือถือมัน
แล้วก้อ งงๆ อึ้งๆ ทำไมมีโฟรเดอร์OOMJUNG อยู่เค้าเปนคัย!!
เออช่างเหอะๆๆ เราคงไม่สำคัญสำหรับเค้าแล้ว. .
เค้าคงมีคนใหม่จิงๆแร่ะซินะ
พอถึงแยกกาเสด เราก้อเตรียมใจไว้แล้ว . .
เพราะหลังจากดูท่าทางวันนี้
ยังไงก้อคงไม่รอด. .เค้าหมดรักเราแล้ว คงเป็นได้แค่เพื่อนสินะ T^T
ลงจากรถเมล์ มานก้อมาส่งรถที่ป้ายรถเมล์. .เราก้อเตรียมจาบอกว่า
"ลาก่อนนะ. .เรามีความสุขมากเลยตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ"
แต่. . รถมันดันมาเร็วสินี่ มานก้อเร่งให้เราขึ้น
มานบอกว่า . ."ถึงบ้านแล้วโทมาด้วยนะ" แหมเปนห่วงเราด้วยหง่ะ >_<
เอาเปงว่า. .สุดท้ายก้อไม่ได้บอกมันเรื่องที่เตรียมไว้อยู่ดี-*-
ใจนึงก้อดีใจที่ยังไม่ได้เลิก. .แต่อีกใจนึงก้อเจ็บหว่ะ เฮ้อๆๆ
October 26 วันนี้ที่เจ็บปวดไม่รู้ว่าจาพิมอาราย
ตอนนี้ในหัวสมองมันดูว่างเปล่า
รู้สึก. .เคว้งคว้าง
ความรักที่สดใสมันกำลังเหือดแห้งจางหายไปทุกทีๆ
คนเดิมที่เคยรู้จัก
คนเดิมที่เคยรัก เคยห่วงใย เคยแทคแคร์
คนเดิมที่เคยเข้าใจ เชื่อใจ ไว้ใจ
ไม่มีอีกแล้วว!!
เค้ากำลังเดินจากไปทุกทีๆ
เราคงได้แต่ทำใจใช่ไหม
ทำไมโลกมันช่างโหดร้ายเช่นนี้
ความรู้สึกนี้มันเจ็บ เจ็บมาก
แต่คงจะไม่รู้สึกเจ็บเท่ากับ
ตอนที่รู้ว่าเค้ากำลังจามีคนใหม่
เค้ากำลังมีใจให้คนอื่น!!
ทำไมๆ!!
ได้แต่ถามตัวเองว่าเราทำผิดอะไร
ทำไมเค้าถึงเปลี่ยนไป
ติดเพื่อน ติดเกมส์ ติดเรียน
เรามันไม่ดีพอใช่ไหม เค้าถึงกลับไม่สนใจ ไม่แคร์ความรู้สึกเรา
พยายามเข้าใจ ความรักต่างมหาลัย มันยาก
. .ยากที่จะรักกันได้นาน
เคยหวัง. .หวังว่าเค้าจาหยุดที่เรา
รักเราคนเดียว เหมือนกับที่เรารักเค้าคนเดียว
แต่. .ความฝันช่างเลือนลาง
เวลาก็ใกล้ที่จาหมดลงไปทุกทีๆ
ไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าจาเกิดเหตุการณ์แบบนี้
ได้แต่ภาวนาว่า เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่จิง เราแค่ฝันไป
ได้แต่ภาวนาว่าเค้าคนเดิมจากลับมารักเรา
เหมือนที่เค้าเคยรักเราเหมือนเดิม
ความสัมผัสที่ช่างอบอุ่น
ความรู้สึกอ่อนโยนที่สัมผัสได้
ได้แต่หวังเพียงว่าสักวันเค้าจะเป็นเหมือนเดิม
คนเดิม. .ตลอดไป
ปล. mode เส้าโคตร June 10 วันนี้ปายยเที่ยวสยามก่าเพื่อนๆๆชาวsi มาแร่ะ^^ .. อิอิ. . . ก้อติดรถโตนปายอ่า มานนัด 9.15 มีเรา ตั้น เฟื่อง โตน เจอกานหน้าซอย ลาดพร้าว 94 แต่เฟื่องมาอย่างเร็วอ่า 8. 50 เร็วโคตรๆๆๆ . . . . . ปายถึงสยามมม ประมาณ 10 โมง ก้อแยกก่า เฟื่อง โตน ตั้น ปายยืดผม ที่ร้าน Art Hair ปล่อยห้ายยยมานปายเจอออเพื่อนๆๆๆกานก่อนแล้วเราค่อยปายสมทบบบ
. . . มานนนนปายส่งถึงหน้าร้านเรยยง่า ซึ้งๆๆๆๆๆ ^^
. . . แล้วเราก้อเข้าปายในร้านนนน รอทามต้งนานแน่ะๆๆๆ ยืดผมช้ายเวลาตั้งง 3 ชม อ่า กว่าจาเส็ดก้อตั้งบ่ายโมงแน่ะ
. . . จากน๊านนก้อโทรหาเฟื่องงง ว่าหนังมานนจบอ่ายังงงง แต่แบบว่า เฟื่องบอกว่า หนังเพิ่งฉายอ่า คือเพิ่งเข้าโรง แล้วเราก้อแบบว่า แล้วช๊านต้องรอกี่ชม ล่ะเนี้ยยย
. . . รอมานเกือบๆๆ 2 ชม อ่า แร่ะก้อออปายหามานที่ พารากอน ซีนีแพลกซ์ โทรหายัยเฟื่อง ก้อม่ายรับสายยย เรยโทรหาโตนนน เฮ้อๆ!! ก่าจาหาตัวเจอออ
. . . ตอนปายถึงงง อย่างอึ้งอ่า เพื่อนๆๆปายอย่างเยอะตอนแรกนึกว่าปายน้อยอ่า อิอิ
แบบว่า กวง แอค นิก นะ นัท อาท เกี๊ยก ปายหมดอ่า แร่ะก้อมีเพื่อนหม่ายที่รูจักกานในm อีกซัก 5-6 คนแร่ะ ก้อพี่โต้งสุดหล่อออ อิอิ
. . . พอแน่ะนามตัวเส็ดดดก้ออออ จาปายร้องเกะที่มาบุนครองงงต่ออ่า ระหว่างงงที่เดินปายยง่า ก้อออออยากจาแกล้งเฟื่องมานนนน อิอิแร่ะ เหตุการณ์ที่ม่ายคาดคิดดดดก้อเกิดขึ้น!!!!!
>> คือตอนนปายแกล้งเหยียบรองเท้าเฟื่องงมาน มานก้อสะดุดนิดนึงอ่า แร่ะมานก้อหันมาจาแกล้งเรา และ!!!
. . . เราก้อเหยิบ หนีปายยยทางขวา ก้อลืมมปายนึกว่ามีคนเดินมาข้างหลังเต็มเรยง่า เดินปายเหยียบบรองเท้าทรายแล้วก้อเสียหลักล้มอ่า แบบว่า ท่าล้มมม ล้มปายนั่งพับเพียบเรยอ่า อย่างงๆๆอายยยๆๆๆๆๆๆ โคตรๆๆๆๆๆๆ คนอย่างเยอะอ่า ถุงที่ซื้อนี่ หล่นกระจัดกระจายเรยยย T^T แล้วๆๆๆนายเจี๋ยมเจี้ยมก้อมาช่วยเก็บถุงห้ายแร่ะ อิอิ แอบปลื้มมม >_<
ตอนนนนจาปายร้องงงง เกะ ย่าโทรมาด้วยแร่ะๆๆ มานแอบงอนเล็กน้อยยย เรื่องที่ม่ายมีครายชวนมานมา งื้มๆๆๆ หนูขอโตดคร่ะๆๆๆ นึกว่าม่ายว่างงง่า ขอโตดจิงๆๆๆๆๆๆ วานหลังงงจาโทรปายชวนเรยน๊า จุ๊บๆๆๆ
>> วานนี้ก้อจบเท่านี้แร่ะ อิอิ <<
แล้วจามาต่อหม่ายยยย << space แรกของช๊านนนน อิอิ ^^ |
|
|
